17.04.2005    Autor: Zbyszek Krieger (opracowanie)    

Historia silników firmy Harley-Davidson - Flathead

Mianem Flathead (Płaskogłowy) określa się widlaste żeliwne dolnozaworowe silniki o charakterystycznych płaskich i użebrowanych głowicach. Rodzina 'Płaskogłowych' zawiera silniki o pojemnościach 750, 900, 1200 i 1340cm³. W Europie najbardziej rozpowszechnionym modelem jest siedemsetpięćdziesiątka WLA, używana przez alianckie armie walczące z Niemcami podczas II wojny światowej. Dolnozaworowe motocykle z silnikami 750cm³ produkowano w latach 1929-1951. Do roku 1936 obowiązywały następujące oznaczenia:

• Dl - wersja standardowa,
  
• DLD - wersja o zwiększonym stopniu sprężania,
  
• D - wersja przystosowana do jazdy z wózkiem bocznym.

W 1936 roku standardowa wersja otrzymała oznaczenie WL. Zbudowany na tej bazie motocykl wojskowy nosił oznaczenie WLA. Siedemsetpięćdziesiątka miała również wersję sportową WLD oraz wyścigową WLDR.
Silniki Flathead 750 cechowała zatem niezwykła różnorodność zastosowań. Służyły również jako źródło napędu trójkołowych Servi-Carów, budowanych od 1932 do 1974 roku. Pojazdy te były chętnie używane przez mechaników samochodowych i innych rzemieślników, znajdując również uznanie w policji i innych służbach państwowych. Poszczególne wersje Servi-Carów nosiły następujące oznaczenia:

• G - wersja standardowa,
  
• GL - wersja z bogatszym wyposażeniem,
  
• GA - wersja wojskowa,
  
• GE - wersja z rozrusznikiem elektrycznym.

Silnik stosowany w trójkołowcach nie różnił się niczym od tego z motocykli, natomiast skrzynia biegów miała bieg wsteczny. Także motocykle z silnikami Flathead o pojemności 1200cm³ wytwarzano w różnych wersjach. Oto stosowane oznaczenia:

• V - wersja standardowa,
  
• VL - wersja o zwiększonym stopniu sprężania,
  
• VS - wersja ze skrzynią biegów dostosowaną do uciągu wózka bocznego,
  
• VC - jak wyżej.

Pierwsze duże dolnozaworowce przyniosły rozczarowanie. Harley-Davidson pracował jednak nieustannie nad poprawą niezawodności i w końcu modele te zyskały duże uznanie klientów. Flatheady 1340 budowano w latach 1936-1944. Występowały w dwóch wersjach:

• UL - standardowej,
  
• ULH - przeznaczonej do współpracy z wózkiem bocznym.

Największe dolnozaworowce dzięki swej niezawodności cieszyły się dobrą opinią, jednak lepiej sprzedawały się 1200 i Knuckleheady. Po wojnie rodzinę silników Flathead reprezentowały motocykle o oznaczeniu K, budowane w latach 1952-1956.

Więcej: www.lowrider.republika.pl
Bibliografia: Albert Saladini, Pascal Szymezak: 'Harley-Davidson', wydawnictwo Muza, Warszawa 2002, wydanie II. Hugo Wilson: 'Księga motocykli', wydawnictwo DEBIT, Bielsko-Biała 1995.

Zobacz wszystkie komentarze... dodaj własny!
Wszystkie tagi: AC Cobra Auto Moto Show autobusy Autosan bazary ciężarówki ciągniki Custom Show CWS T-1 Dacia Dacia Logan Dniepr dniepr Fiat Fiat 125p Fiat 126p Fiat 127p GAD GAZ GAZ 21 GAZ 24 GAZ 3104 GAZ 3110 GAZ 3111 Harley Davidson HD Jaguar Jassie James Jelcz Junak K-750 k-750 kredyty samochodowe Lambretta Lotus Lublin M-72 m-72 MG mikrosamochody Mikrus Mini Mini Austin Mini Cooper Mini Morris Monster Garage motocykle motocykle polskie motocykle radzieckie muzea motoryzacji Nysa oldtimerbazar Otrębusy P80 Polonez premiery motoryzacyjne rajdy repliki samochody samochody amerykańskie samochody angielskie samochody ciężarowe samochody DDR samochody dostawcze samochody niemieckie samochody osobowe samochody polskie samochody radzieckie San skutery Smyk Star stare samochody Syrena targi targi motoryzacyjne Tarpan TATRA Muzeum Trabant Trabi Expo Ural ural Ursus Vespa Warszawa Wołga wystawy Zastava zloty zloty militarne zloty motocyklowe Żubr Żuk